Wie kent mijn buik?
Door: Camilla Schimmelpenninck
In het informatietijdperk is je zwangere buik meer dan je buik. Je buik is informatie. Maar wat doen we met die informatie-buik en wie heeft daar controle over?
Waar we eerst het recht hebben bevochten te kiezen voor een zwangerschap, reikt onze buik nu verder. Je buik is informatie. Al die data over al die zwangere vrouwen en de hulp van zorgverleners is natuurlijk heel waardevol. En het delen van je medische gegevens betekent meer informatie voor de zorgverleners en dus een veiliger context voor je kindje en jezelf. De mogelijkheid tot delen is zelfs wettelijk verplicht. Maar tegen die achtergrond: is mijn buik nog wel van mij?
Ik zou zeggen ja, maar dan moeten we wel bewuster kiezen hoe mijn informatie wordt opgeslagen en gebruikt. Want dat bepaalt of we ons nog eigenaar voelen van onze buik. Nu staan onze medische gegevens opgeslagen op één plek. Daar staan de meeste mensen niet bij stil, als de nood zo hoog is en de belangen zo groot. Die hele persoonlijke informatie over jouw lichaam en je kind staat gewoon op één plek. Een loods met een deur. Niks bijzonders. Geen Fort Knox.
Dan zou het toch fijn zijn als het op zijn minst mogelijk is je gegevens beter te beschermen. Zonder dat de voordelen van het delen verloren gaan. Daar wordt al een hele tijd over gepraat, onderzoek naar gedaan, uitgeprobeerd. Maar het kan al. Om je informatie veilig te stellen hoef je geen volleerd computernerd te zijn. Het is namelijk mogelijk om die gegevens te laten bij degene die ze invoert, bij de bron. Er is door perinatologie.nl een systeem bedacht wat dit mogelijk maakt. Alle verschillende zorg- en hulpverleners kunnen dan alles inzien, maar de gegevens verhuizen niet. Ze blijven dus veilig waar ze horen. Inzien kan alleen na mijn toezegging. Moet je zorgverlener nog wel even meedoen natuurlijk. Zo blijf ik baas in eigen informatie-buik.